Yazı kategorisi: karışık, müzik

亀ちゃんまってください

dün gece tam uyumak üzereyken ‘takip ettiğim bloglara bir bakayım!’ dedim ve darkangel‘ın sitesinden kat-tun’un 2012 yılı konser programının açıklandığını öğrendim. kat-tun live tour 2012 chain isimli bu konserler dizisinde toplamda 12 şehirde 23 konser verecekler. tabii ki ilk yaptığım tarihlerine bakmak oldu. mart ayının sonunda bir aksilik  (bunu kelimeyi neden kullandığımı biraz sonra açıklayacağım) olmazsa japonya’ya gitmeyi planlıyorum. bu tarihleri seçmemim sebebi ise anime fuarına gitmek, sakura çiçekleri dökülürken altında piknik yapmak (hanami) ve şimdi de kat-tun konserine gitmek. benim orada olmayı planladığım tarihlerde olacak konserlerin yerlerine baktım şöyle:

  1. nagano big hat – 26.03.2012 – 27.03.2012
  2. hokkaido ritsu sogo athletic center – 30.03.2012 – 31.03.2012
  3. marine messe fukuoka – 06.04.2012 – 07.04.2012
  4. hiroshima green arena – 13.04.2012 – 14.04.2012

bunların içerisinde hokkaido’daki hariç diğer 3’üne gidebilirim gibi duruyor. tokyo dome’da verecekleri konserde ise türkiye’ye dönmüş olacağım muhtemelen. tabii beni aldı bir heyecan dün gece plan yapmaktan zor uyudum, sabah hemen ablamı ve özlem’i arayıp müjdeli haberi verdim. özlem de benimle japonya’ya gelmeyi planlıyor ve ilk söylediği şey ‘ben o gece için kendime başka bir plan yapayım!’ oldu. çünkü benim kat-tun konseri fantezilerimi bilen 2 kişiden biri o. fantezilerime gelecek olursak içinde benim japon kızları gibi çığlık atmam, kamechan’ı görünce bayılmam, yüzümü türk bayrağı şeklinde boyamam, kendimi sahneye bağlamam gibi bir sürü bunları gerçekten yapıp yapmayacağıma emin olamayacağız şeyler var.

şimdi ‘nasıl bilet bulabilirim?’ derdi sardı beni. miwako ocak ayında japonya’ya geri dönecek. ondan zaten anime fuarı bileti alması için söz almıştım, acaba kat-tun konser bileti de istesem çok mu ayıp olur bilemiyorum. zaten anime fuarı için bilet almasını isterken kendimi yeterince kötü hissetmiştim. bu durum miwako’nun karakterinden ziyade, benim insanlardan kendim için bir şey isteme konusundaki problemimden kaynaklanıyor. kız kardeşimden isteyebilirim ama o da japonya’dan döneli zaten 3 hafta oldu bir daha ne zaman gider bilmiyorum. gitse bile konser bileti satan yeri bulabilir mi onu da bilmiyorum. kız kardeşimin japonya anlayışı bana okuyabilmem için en az 3 sene geçmesi gereken dergiler getirmek ve yine okuyamadığım özlü sözlerle dolu duvara asılacak yazılardan getirmekten ibaret olduğu için bu konuda çok umutlu değilim. ama son gittiğinde bana çocuklar için olan kitaplardan getirtmeyi başardım, her ne kadar onları da tam olarak anlayamasam da en azından okuyabiliyorum.

şimdi ise ablamın ‘konser için çok heyecan yapma, umutlanma!’ demesinin sebebi olan japonya macerası silsilesinden bahsetmek istiyorum. ocak ayında japonya’daki bir dil okulunda bir ay eğitim almaya karar verdim. kendime uygun bir okul buldum, kalacak yerimi ayarladım, biletimi aldım, işyerinden iznimi aldım ve gideceğim tarihi beklemeye başladım. bu sırada japonya’da deprem, tsunami, nükleer sızıntı tehlikesi gibi bir sürü olaylar oldu. japonya heyecanımı yakından paylaşan iş arkadaşlarım artık japonya başbakanı’nın istifa etmesinden bile beni sorumlu tutmaya başlamışlardı düşünün artık. açıkçası depren ve tsunamiden korkmuyorum, sonuçta doğal felakettir, insanın ne zaman nerede başına geleceğini bilemezsin. ama nükleer sızıntıyı duyunca babam kesinlikle gitmeme izin vermedi ve babamın izni olmadan yaptığın her hareketin cezasını 10 katı fazlasıyla çeken biri olarak gitmekten vazgeçtim, onun yerine güney kore’ye gittim. orayı da çok sevdim ayrı tartışma konusu da kız kardeşim ‘eğer güney kore’ye bayıldıysan japonya’dan dönmek istemeyeceksin!’ diyerek isteğimi 10’a katlamasaydı daha iyi olurdu sanki 🙂 yine güney kore’deyken japonya’ya gitmeye çalıştım ama seul-tokyo uçak biletleri o kadar pahalıydı ki türkiye’ye dönüp japonya’ya gitsem daha ekonomik olacaktı benim için. 1,5 saat süren yolun uçak bileti için benden 400 euro istediler duyduklarıma inanamadım. gemiyle gidebilirdim ama o da uzun sürüyordu o kadar vaktim yoktu çünkü dönüş biletim seul’dendi. gidip dönmem imkansızdı.

neyse umutluyum, inançlıyım, kararlıyım o konser biletini almayı bir şekilde başaracağım, japonya’ya da gideceğim ve döndüğümde bloguma yazacağım bu da böyle biline. bekle beni kamechan.

じゃまたね。

Reklamlar

亀ちゃんまってください” için 2 yorum

  1. bol şanslar dilerim^^ bence kat-tun konseriyle ilgili fantazilerini gerçekleştirmende hiçbir sakınca yok hehehe 🙂 gittiğin vakit benim yerime de gez 🙂 şimdiden merakla bekliyorum japonya yazını 🙂 bu arada güney koreyle ilgili bir yazı da bekleriz efenim 🙂

  2. bilet bulmak hakkaten zor, gerçi kapıda karaborsa satıyorlarmış ama 3 katı fiyatına, 350 tl bilet düşün yani. eğer bilet bulamazsam karaborsadan almak için japonya’ya gidene kadar hiç sokağa çıkmamam lazım 😛 güney kore ile ilgili de yazayım bu hafta hemen ama önce mim yazımı hazırlamam lazım 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s