Yazı kategorisi: sinema

berlin kaplanı – ata demirer’den naif bir hikaye

cuma günü ablamla sinemaya gitmek için sözleşmiştik ama benim çok önemli bir toplantım artı yoğun kar yağışı nedeniyle cumartesiye kaldı. dün babamlarda buluştuk ve berlin kaplanı’na gitmeye karar verdik. yolda kuzenim, eşi ve çocuklarıyla da karşılaşınca bayağı kalabalık bir şekilde filmi izledik. filmi herkes beğendi ama sanırım en çok ben beğendim. açıkçası komedyenlere ve türk filmlerine karşı önyargılıyım. sinemada film izlemeyi de sevmem çünkü genellikle sinir harbi şeklinde geçer. ama ümraniye meydan’ın sinema salonları o kadar güzelki sadece filme konsantre olarak vakit geçirmeniz mümkün 🙂 ata demirer’in de eyvah eyvah 2’ye kadar ne bir gösterisini izlemiştim ne de filmini. ata demirer diye komediyle uğraşan biri olduğundan başka hiç bir şey bilmiyordum 🙂 eyvah eyvah 2’yi seyredince kendisinde farklı bir şeyler olduğunu farkettim 😀 neyse uzatmayayım da filme geçeyim.

başrollerde başlıca ata demirer, nevati bilgiç, tarık ünlüoğlu, nihal yalçın, özlem türkad, mert aran yer alıyor. ayhan kaplan almanya’da yaşayan, hayatını boks yaparak kazanmaya çalışan (ama bunda pek başarılı olamayan) aynı zamanda gece kulüplerinde korumalık yapan bir gurbetçi türk gencidir. bir gün kendisine sponsor olan kişiye borçlarını ödeyebilmek amacıyla maça çıkıp kaybetmesi gereken bir durum ortaya çıkar. bundan sonra ayhan kaplan boksu bırakacaktır. hem umutlarını kaybetmiştir, hem de panik atakları yaşamaya başlamıştır. kaybetmesi gereken maç sırasında yine bir atak gelir ve gözü hiç bir şeyi görmez, rakibini devirir. bu aşamadan sonra mafyadan kaçmaya başlar. tam bu sırada antalya’daki amcası rahatsızlanır. bundan faydalanmak isteyen amcasının damadı çok değerli arazilerini satmak ister ama bilmediği bir şey vardır ki arazinin yarısı yıllardır görmedikleri ayhan kaplan’a aittir. onu bulmak için almanya’ya gider ve onu antalya’ya getirir. bir şekilde onun imzasını alarak araziyi satmaya ve paraların üzerine konmayı planlamaktadır ve olaylar gelişir.

ata demirer, bu filmde resmen “oyunculuk nasıl yapılır?” dersi vermiş. almanya’da ve türkiye’de yaşamanın farklılıklarını, almanya’da yaşayan bir gurbetçinin yaşadığı kültür karmaşalarını çok iyi yansıtmış. konuşmaları, hal-hareket-tavırları, tepkileri, saç şekli ve giyim tarzı ile tam bir alamancıydı. türkiye’de alamancı diye yabancı olmanın, almanya’da türk diye yabancı olmanın ne demek olduğunu sanırım yaşamayan hiç kimse anlayamaz. o boşluk ve aidiyetsizlik duygusu insanları bambaşka kutuplara çekebilir. ayhan kaplan bu ikilimden kurtulmak için sporu seçmiş. antalya’ya geldiğinde bir aile olmanın verdiği özgüven ile yaşadığı değişim izlemeye değer.

ben bir komedi filmi izleyeceğim diye gidenler çok bir şey beklemesinler çünkü ata demirer bize naif bir hikaye anlatıyor insan olmakla ilgili. filmden o kadar etkilendim ki filmin sonlarına doğru çıktığı boks maçında gözlerim doldu ve kazanması için dua ettim 🙂

じゃまたね。

Reklamlar

berlin kaplanı – ata demirer’den naif bir hikaye” için 3 yorum

  1. ben de dün gittim bu filme ve çok beğendim 🙂 özellikle asansör sahnesine koptum diyebilirim haha 😀 evet dediğin gibi tam olarak bir komedi değil bu film… özellikle filmin sonlarına doğru ayhan’ın emlakçıyla yaptığı konuşma oldukça duygulandım…
    bu arada ata demirer’in aksanı süperdi ya 🙂 40 yıl uğraşsam o aksanı tutturamam 🙂 ayrıca elvan’ı oynayan kişinin oyunculuğu da çok doğal geldi bana 🙂
    ellerine sağlık^^

  2. Ata demirer’i çok severim, çok da yetenekli bulurum. Bu filmi izlesem mi izlemesem mi diye uzun süre düşündüm, pek niyetim yoktu aslında. Poster falan uyduruk, türk b sınıfı filmi imajı vermişti nedense. Madem ikinizde beğendiniz fazla mızırdanıp, önyargılı olmanın manası yok. Zenne’ye giderken de büyük bir önyargıyla gitmiştim, pişman oldum. Muhtemelen bu da öyle olacak. Bu arada şimdi farkettim, ne bencil, ne toleranssız bir insanmışım ben yav. Hep benim seçtiğim filmlere gidelim istemişim. düzeltmem lazım bunu.

  3. ya zevkler renkler tabii, beğenmezsen sorumluluk kabul etmem 🙂 ben en çok shengen dialoglarına güldüm.
    -götür beni gittiğin yere…
    -shengen’in var mı?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s