Yazı kategorisi: karışık

#occupygezi #direngeziparki

beni tanıyan herkes az çok bilir politik seçimimi apolitik olmaktan kullanan bir insanım. politikaya ve siyasete inanmam, hangi politik görüşte insan olursa olsun siyasetin içerisine girince daha önce lanet ettiklerine dönüştüklerine inanırım. bana göre büyük devrimler halkın talebiyle olur, politikacıların değil. din konusuna ise hiç girmiyorum genelde. sonuçta inanan insanlara vaad edilen cennete gidiş bileti tek kişilik. kimse kimseyi yanında götüremiyor. humanistimdir, nasıl sokakta mini etekli bir kız görünce rahatsız olmuyorsam, çarşaflı bir kadın görünce de rahatsız olmam. ama  -bana göre doğru ya da yanlış- insanlar inandıkları düşünceler için şiddete maruz kalıyorsa içimde bir yerlerde bir şey beni dürtmeye başlar. aynı bu sabah saat 05.00’da olduğu gibi.

Desktop

zaten dün gece zar zor uyudum ağlamaktan, sabah tencere tava sesiyle uyandım. bir baktım oturduğum sitedekiler yürüyüşe başlamış. hemen üzerimi değiştirip peşlerine takıldım. arabayla beylerbeyi’ne kadar geldim. bir baktım araç geçişine izin verilmiyor, uygun bir park yeri bulup köprüye kadar yürüdüm. köprünün üzerine vardığımda benim gibi binlerce insan gördüm. hiç biri bir siyasi düşüncenin insanı değildi, sadece artık “bıçak kemiğe dayanmıştı.” hepsi iyi insanlardı, güleryüzlülerdi, saygılılardı. kimse kimseye küfür etmiyordu, bağrış çığrış yoktu, sloganlar atılmıyordu. ellerde türk bayrakları özgürlüğümüz için yürüyorduk. bu süper olumlu hava barbaros meydanı’na ulaşana kadar sürdü. karşımızda onlarca polis, barikatlar, tomalar ve biber gazı bombaları vardı. biz kimseye saldırmadık, kimseyi kışkırtmadık, kışkırtmaya çalışan bir kaç kişinin ağzının payı verildi, içimizde barınamadılar zaten. biz bir umut arıyorduk arkamıza bakmadan kaçmak istediğimiz yalnız ama güzel ülkemizde kalabilmek için. ilaçlı tazyikli su ve biber gazı bombalarıyla saldırılmayı haketmemiştik. yine de mutlu ve gururluyum. ilk gaz bombamı soludum. benim için artık hiçbir şey eskisi gibi değil. lütfen sizde gidip bir aynaya bakın ve sorun “ben nasıl bir ülkede yaşamak istiyorum?”diye.

じゃまたね。