Yazı kategorisi: karışık, okul

bir MBA macerası / o kurnadan bu kurnaya çirkef sıçramış

whyMBAbundan iki sene önce 10 senedir çalıştığım işyerimden ayrılıp yeni bir işyerine başlayınca ani bir kararla MBA’ye başlamaya karar verdim. adını duyduğunuzda “ya iyidir bu üniversite!” diyeceğiniz bir vakıf üniversitesinde, tek kriter olarak evim ve işyerimin tam ortasında yer almasını belirleyerek büyük bir heyecan, sevinç ve hırsla kayıt oldum. bunu yaparken de vakıf üniversiteleri ile ilgili tüm önyargılarımı arkamda bıraktım. ancak şimdi dönüp baktığımda ilkokul, ortaokul, lise ve üniversite hayatının tamamını devlet okullarında okumuş bir insan olarak ne kadar masum olduğuma şaşırıyorum. devlet üniversitelerinde öğretim görevlisi olan arkadaşlarımla konuştuğumda yeni nesilin genel olarak aynı olduğunu söylemeleri bir parçacık içimi rahatlatsa da yine de öğrenci kalitesinin yetersiz olduğunu söylemeden geçemeceğim. neyse, ben bugünkü yazımda, en ön sırada oturan ve tek amacı dersi öğrenmek olan bir öğrenci profili açısından daha çok özel üniversitedeki öğrenci profili ve yaşamla ilgili bireysel gözlemlerimi yazmak istiyorum 🙂

  1. çoğunluğun amacı iki kelime farklı birşey öğrenmek değil, diploma almak.
  2. öğrenciler dersleri öğrenmiyor, ezberliyor.
  3. öğrenciler düşünüp yorum yapamıyor.
  4. ödev, sunum vs. ders saati dışındaki sorumluluklar parayla satın alınıyor.
  5. sınavdan sınava gördüğüm sınıf arkadaşlarım var.
  6. ortalama bir MBA dersi sınıfı 35 kişi, sınıflar küçük ve havasız.
  7. ingilizce MBA yapan öğrenciler ingilizce ders dinleyemiyor, dersler sınıfın çoğunluğu istedi diye türkçe yapılıyor.
  8. öğretim kalitesi öğrenci kalitesi ile doğru orantılı.
  9. okulda çok net çizilebilir bir hiyerarşi var, daha zengin olan daha popüler.
  10. kendini hala lisede zanneden, her yere beraber gitmek zorunda olan kız grupları vakıf üniversitesinde varlıklarını sürdürüyor.
  11. üç-beş öğrenci bir araya gelip bir öğrenciyi dışlayabiliyor, sınıfın çoğunluğu zorba grubun yaptığını normal algılayıp ayak uyduruyor.
  12. dışlanma sebebi çoğunlukla onlar gibi olmamak.
  13. kızların hepsi çok süslü, fön ve makyaj zorunlu.
  14. öğrencilerin çoğu şımarık, kibirli ve saygısız.
  15. cinsiyet ayrımı yapmadan dedikodu çok fazla.
  16. kitap okumamak ve ders çalışmamak çok normal algılanıyor.
  17. öğretim görevlileri öğrencilere ilkokul öğrencisi gibi davranıyor.
  18. okulun otoparkında yer bulmak bir mucize.
  19. yemekhanesi pardon restoranı çok pahalı.
  20. devlet üniversitesi mezunu çok az, kimse yukarıda yazdılanlara neden şaşırdığımı anlamıyor 🙂

じゃまたね。

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s